خواص قهوه

قهوه درختی است که ارتفاع آن تا هشت متر می‌رسد و دارای ساقه‌ای استوانه‌ای شکل و برگ‌های نوک تیز، متقابل، بیضوی و همیشه سبز می‌باشد. گل‌های قهوه به رنگ سفید و به طور گروهی در کنار برگ‌ها ظاهر می‌شوند. میوه‌ی آن که به نام قهوه معروف است، به شکل تخم مرغی و به رنگ سبز می‌باشد که تدریجاً زرد و سپس قرمز می‌شود. بهترین نوع قهوه، قهوه‌ی عربی است که به حالت خودرو در حبشه، سودان و مناطق استوایی آفریقا وجود دارد، ولی اکنون کشت آن در برزیل، ونزوئلا، جزایر آنتیل و دیگر مناطق آمریکای جنوبی مرسوم است.

ترکیبات شیمیایی

در بازار دو نوع قهوه وجود دارد؛ قهوه‌ی سبز (خام) و قهوه‌ی بوداده، که از نظر ترکیبات شیمیایی با هم متفاوتند. البته مقدار کافئین قهوه با توجه به به نوع آن مختلف است و بین هفت دهم درصد تا یک و نیم درصد تغییر می‌کند. هر فنجان قهوه معمولاً دارای هشتاد میلی گرم کافئین می‌باشد. البته در قهوه به غیر ازکافئین، آلکالوئیدهای دیگری مانند آدنین، گزانتین، هایپوگزانتین و گوانین نیز وجود دارد.

قهوه‌ی سبز با قهوه‌ی خام دارای حدود ده درصد روغن و مواد چربی است که مرکب از اترهای اسید کارنالیک، اسید پال میتیک، اسید استئاریک، اسید اولئیک، اسید کاپریک و اسید لینولئیک می‌باشد. روغن قهوه‌ی سبز روان و به رنگ زرد روشن است، ولی روغن قهوه‌ی بوداده قهوه‌ای رنگ است.

قهوه‌ای که به مصرف نوشیدن می‌رسد قهوه‌ی بوداده است، زیرا قهوه‌ی سبز را نمی‌توان مصرف کرد. قهوه پس از بو دادن عطر مطبوعی پیدا می‌کند و به رنگ قهوه‌ای در می‌آید و تغییرات شیمیایی بسیاری در آن به وجود می‌آید؛ مثلاً در آن ماده‌ای به وجود می‌آید به نام کافئون که نوعی روغن فرار، سنگین، قهوه‌ای و بسیار معطر است. قهوه‌ی بو داده را باید در ظروف در بسته‌ای نگهداری کرده در غیر این صورت تدریجاً رطوبت خود را از دست می‌دهد، اکسید می‌شود و بوی مطبوع آن از بین می‌رود.

چون قهوه برای مبتلایان به بیماری قلبی و عصبی ضرر دارد، بنابراین برای این گونه افراد قهوه‌ی بدون کافئین که به Decafinated Coffeeمعروف است، وارد بازار کرده‌اند که ضرر آن بیش از قهوه‌ی معمولی است، زیرا برای گرفتن کافئین از حلال‌های شیمیایی نظیر دی کلرواتیلن، تری کلرواتیلن و کلروراتیلن استفاده می‌کنند که مقداری از آن در قهوه می‌ماند؛ این مواد سمی و سرطان زا هستند.

خواص طبی قهوه

قهوه از نظر طب قدیم ایران سرد و خشک است و چون جزو دسته‌ی آلکالوئیدها می‌باشد؛ بنابراین باید در مصرف آن احتیاط و فقط آن را به عنوان دارو مصرف کنید. کسانی که به مصرف آن معتاد هستند، باید سعی در ترک آن داشته باشند.

§ قهوه محرک است و هضم را آسان می‌کند.

§ تب بر است، مخصوصاً تب‌های نوبه‌ای را برطرف می‌کند.

§ به بدن نیروی کاذب می‌دهد.

§ سردرد را برطرف می‌کند.

§ مسمومیت‌های ناشی از مصرف زیاد الکل را درمان می‌کند.

§ در رفع مسمومیت‌های تریاک مؤثر است و خواب آلودگی را از بین می‌برد.

§ گرفتگی‌ها را باز می‌کند.

§ برای برطرف کردن یرقان مفید است.

§ ادرارآور است.

§ در درمان سرفه‌ای که با بلغم همراه باشد، مؤثر است.

§ بواسیر را برطرف می‌کند.

§       برای معالجه‌ی دررفتگی استخوان، پودر قهوه را با عسل مخلوط کنید و روی عضو آسیب دیده بگذارید.

§       دردهای عصبی را رفع می‌کند.

§       در درمان سیاه سرفه مؤثر است.

§       ضدعفونی کننده است.

§       گرد قهوه برای سوختگی مفید است.

§       برای معالجه‌ی قولنج‌های کلیه و مثانه از جوشانده‌ی قهوه‌ی خام استفاده کنید.

§       نوشیدن قهوه قدرت و کارایی مغز را افزایش می‌دهد.

§       قهوه ضد افسردگی است.

§       مقاومت ورزشکاران را زیاد می‌کند.

§        برونش‌ها را باز می‌کند، بنابراین برای مبتلایان به بیماری آسم مفید است.

§       برای برطرف کردن تب یونجه مفید است.

§       از کرم خوردگی دندان جلوگیری می‌کند.

مضرات قهوه

o      قهوه فشار خون را بالا می‌برد و آنهایی که فشار خونشان بالا است، باید از نوشیدن قهوه خودداری کنند.

§        باعث تحریک و ضعیف شدن قلب می‌شود.

§       باعث بیماری قلبی می‌شود. تجربه ثابت کرده است کسانی که قهوه می‌نوشند، احتمال بروز بیماری قلبی در آن‌ها سه برابر کسانی است که قهوه نمی‌خورند.

§       کلسترول خون را افزایش می‌دهد. اگر کلسترول خون شما بالا است و قهوه می‌نوشید، در صورت قطع مصرف قهوه، بعد از یکی دو ماه کلسترول خون شما پایین می‌آید.

§       زنان باردار نباید به هیچ وجه قهوه مصرف کنند، زیرا باعث عوارض خطرناکی برای کودک می‌شود.

§       خوردن قهوه ممکن است در خانم‌ها باعث ایجاد کیست در سینه شود.

§       ایجاد سردرد می‌کند.

§       قهوه بی‌خوابی می‌آورد و باعث خواب ناراحت و سطحی می‌شود.

§       ممکن است باعث حرکات غیرارادی عضلانی شود.

§       ایجاد ناراحتی‌های روده‌ای و معده‌ای می‌کند.

§       لرزش و رعشه می‌آورد.

§       سوء هاضمه می‌آورد.

§       در برخی مصرف زیاد آن تولید اسهال می‌کند.

§       باعث تضعیف قوای جنسی می‌شود.

منبع : پزشک سنتی



« (خبری قبلی)
(خبری بعدی) »



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.